برچسب: سایت پسته

ابن سینا پزشک نامور ایرانی به علت رنگ درونی مغز پسته که شبیه رنگ صفرا است

آن را بر ضد عفونت های کبدی،

برای جلوگیری از تهوع و استفراغ و برای تقویت دهانه معده و قوت قلب مفید می دانست و

مصرف آن را تجویز می کرد و برای تقویت قوای جنسی مؤثر می دانست.

ایرانیان باستان پسته را از مقویتری مغزهای گیاهی می دانست و

حتی اعتقاد داشتند اگر مرد اولاد پسر بخواهد باید مغز پسته مصرف نماید.

همچنین در قدیم پسته خام را با قند می کوبیدند و کمی هل به آن می افزودند و

آن را به نام قاووت پسته به زنانی که وضع حمله کرده بودند و نیاز به تقویت داشتند و

یا کسانی که از بستر بیماری برخاسته و دوران نقاهت را می گذراندند به عنوان غذای نیروبخش می دادند.

پس از ابن سینا، در قرون وسطی پزشکان دیگری نیز اصول او را اقتباس کردند و

به بیان دیگری در خواص پسته داد سخت دادند

چنان که (ژوفرا) پسته را در ردیف داروهای تقویتی برای دوران نقاهت می دانست و

عقیده داشت پسته برای کسانی که بر اثر سل و یا بیماری های دیگری ضعیف شده اند و

یا کسانی که سرفه می کنند و یا دچار اختلال کار کلیه شده اند، داروی تقویتی کامل و مؤثری است.

«پیرپومه» در کتاب خود که به سال 1694 منتشر شد،

می نویسد: «پسته یکی از ترکیبات دارویی جالینوس است و

با مصرف آن پیرمردان قوای از دست رفته خود را باز می یابند».

در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی از پسته روغن می گرفتند و

روغن پسته را برای نرم کردن سینه و آرام کردن دردهای کلیه و کبد به کار می برند و

این روغن را به موضوع دردناک بیمار می مالیدند و مالش می دادند و

هم چنین آن را به عنوان خوراکی به بیماران کبدی و کلیوی می خوراندند و

عقیده داشتند که روغن پسته آدم لاغر را چاق می کند و

تولید نطفه را در او افزون می سازد و سرفه و درد ریه را شفا می بخشد).

استاندارد رسمی پسته

مؤسسه استاندارد ایران مدت چند سال است که مشغول استاندارد کردن محصولات صادراتی کشور می باشد

از جمله در سال 1339 استانداری برای محصول پسته با نظر کارشناسان و نماینده اتاق بازرگانی تهیه گردیده و مدت یک سال جهت اجرا و آزمایش در اختیار بازرگانان قرار گرفت.

در اواخر سال 1341 پس از مختصر اصلاحاتی به عنوان استاندارد رسمی محصول پسته کشور تعیین و تصویب گردید.

مقررات و تعیین درجات استاندارد تصویبی پسته ایران به قرار زیر می باشد:

بازرسی و نمونه گیری ـ جنس و درجه هر محموله از پسته را باید از نمونه هایی که از هر محموله برداشت شده معین کنند.

برای تشخیص جنس واقعی هر محموله باید تعداد و مقدار کافی نمونه برداری شود و هر نمونه باید 500 گرم وزن داشته باشد.

هر نمونه جداگانه برای اندازه گیری مقدار معایب آن مورد بازرسی قرار می گیرد.

جنس و درجه هر محموله را می توان از روی معدل تمام نمونه های بازرسی شده اندازه گیری و بیان نمود.

شرح عیوبی که درجه بندی و استاندارد پسته مؤثراند عبارتند از:

1ـ خندان بودن پسته ـ معمولاً پسته را تحت عنوان خندان بودن به فروش می رسانند.

بنابراین ناخندانی در پسته از عیوب اصلی پسته به شمار می رود هر چه ناخندانی پسته بیشتر باشد پسته نامرغوب تر خواهد شد.

2ـ رسیده بودن ـ پسته باید کاملاً رسیده باید یعنی مغز آن پر شده و پوک و چروکیده نباشد.

رنگ پوست بایستی روشن و یکنواخت باشد لکه دار بودن پوست خشبی پوسته از نقاط منفی پسته محسوب می شود.

3ـ آفت زدگی ـ منظور حشره زدگی و وجود حشره زنده روی پسته است.

4ـ کپک زدگی ـ پسته هایی که مغز یا پوست آنها دچار بیماری قارچی شده باشد و

وضع ظاهری آنها بر اثر حمله قارچ ها خراب شده باشد معیوب بوده و هر چه میزان آن در نمونه زیاد باشد پسته نامرغوب تر است.

5ـ اندازه ـ اندازه پسته یکی از عوامل مهم در فروش پسته است و

آن عبارت است از تعداد دانه های پسته در یک اونس یا 100 گرم پسته است و

به ترتیب زیر اندازه گیری می شود:

درجه یک یا عالی

خیلی بزرگ (24ـ26 دانه در یک اونس یا 85ـ92 دانه در صد گرم پسته) بزرگ (26ـ28 دانه در یک اونس یا 92ـ99 دانه در صد گرم پسته)

درجه دو یا خوب

متوسط (28ـ30 دانه در یک اونس یا 99ـ106 دانه در صد گرم) نیمه متوسط (32ـ30 دانه هر یک اونس یا 106ـ113 دانه در صد گرم)

درجه 3 یا استاندارد

کوچک (34ـ32 دانه در یک اونس یا 113ـ120 دانه در صد گرم پسته) ریز (34 ـ دانه یا بیشتر در یک اونس و یا 120 یا بیشتر در 100 گرم پسته) مخلوط ـ پسته هایی که درجه بندی نشده و

طبق اندازه های بالا تفکیک نشده اند مخلوط نامیده می شوند.

پسته درجه یک عالی

1ـ رنگ پوست ـ پسته درجه یک در نمونه باید روشن یکنواخت و عاری از لکه باشد.

یعنی در 500 گرم نمونه نباید بیش از 2 درصد پوست لکه دار دیده شود.

2ـ پسته خندان ـ پسته درجه یک باید خندان بوده و در 500 گرم نمونه آن نباید بیش از 2 درصد ناخندانی وجود داشته باشد.

3ـ رسیده بودن پسته ـ مغز پسته در نمونه 500 گرمی پر بوده و نباید بیش از 3 درصد پوکی یا چروکیدگی داشته باشد.

4ـ اندازه ـ اندازه های استاندارد شده خیلی بزرگ (24ـ22 دانه در یک اونس یا 85ـ92 دانه در یک صد گرم)

بزرگ )28ـ26 دانه دریک اونس یا 92ـ22 دانه در یک صد گرم پسته)

5ـ معایب ـ آفت زدگی و کپک زدگی و کلیه معایب ظاهری در 500 گرم نمونه نباید از 2 درصد بیشتر باشد.

در پسته های درجه 2 یا خوب معیارها و ضوابط استاندارد شده فوق باید در نمونه های 500 گرمی عیناً رعایت شده و میزان درصد قابل قبول آن حداکثر 5 درصد خواهد بود.

در پسته های درجه 3 این استاندارد تا 8 درصد نیز قابل قبول ذکر شده است.

به نظر می رسد که استاندارد فوق الذکر جهت پسته های صادراتی قابل انطباق نبوده و دارای ایراداتی است که باید در آن تجدیدنظر کلی به عمل آید.

استانداردهای بعد از برداشت

در سال های اخیر با توجه به اهمیت این کالای استراتژیک استانداردهای متعددی برای آن تدوین گردیده است. در جدول فهرست استانداردهای مربوط به پسته در مراحل بعد از برداشت آورده شده است.

جدول 8ـ1ـ فهرست استانداردها در زمینه بعد از برداشت پسته

مناطقی از کشور از لحاظ آب و هوایی و شرایط محیطی مناسب کاشت و پرورش پسته می باشند

که دارای زمستان خیلی سرد و تابستان گرم و طولانی باشد و معمولاً این شرایط در بالاتر از ارتفاع 800 تا 900 متر از سطح دریا فراهم بوده و در کرمان تا ارتفاع 1850 متر نیز کاشته شده است.

به هر حال میزان حرارت تابستان دیررس بهاره و هم چنین وزش بادهای گرم و خشک در بهار مانع تلقیح بوده و رطوبت زیاد در طوب فصل رشد گیاهی باعث تشدید حمله بیماری های قارچی به درخت پسته می گردد.

جهت کمک به بیداری و رویش جوانه های خواب و تولید گل آذین های به صورت عادی و سرعت رشد و باردهی، درخت پسته حداقل به 1000 ساعت سرمای (کمتر از 7 درجه سانتی گراد) زمستانه نیازمند است و

اگر کم تر از 670 ساعت باشد گلدهی و برگ دهی درخت به تأخیر می افتد برگ ها نامنظم و بدقواره و تولید محصول کاهش می یابد مضافاً به این که هیچ گونه مواد شیمیایی یا کمکی نیز به رفع این کمبود مؤثر نخواهد بود.

درخت پسته را به راحتی می توان در اغلب خاک ها با بافت و جنس مختلف کاشت،

به طوری که در زمین های آهکی و شور هم طاقت و تحمل آن بهتر از سایر درختان میوه بوده اما در اراضی زه دار و کم عمق و سخت و سنگی تولید مطلوبی به بار نمی آورد.

بهترین خاک مورد پسند پسته خاک های شنی رسی است که دارای تهویه و زهکش مناسب باشد.

هر چه عمق آن بیشتر و یکنواخت تر باشد رشد درخت بهتر و تولید آن بیشتر خواهد شد.

چنان که قبلاً نیز اشاره شد ریشه درخت پسته خاصیت آب یابی داشته و در شرایط سخت بی آبی نیز زنده می ماند.

با وجود این از نظر اقتصادی بهترین نتیجه کاشت و تولید محصول وقتی حاصل می شود که درخت به حد کافی آب خورده و آبیاری آن با توجه به شرایط آب و هوایی محل و نیاز درخت پسته تنظیم شده باشد.

محصول پسته ایالت کالیفرنیا در آمریکا از نظر کمی، رشد سریع و فوق العاده داشته و مخصوصاً در سال های اخیر، میزان محصول آن از کشور ترکیه، پیشی گرفته و با پسته ایران به رقابت برخاسته است.

در حال حاضر میزان محصول پسته آمریکا به حدود یک چهارم میزان محصول پسته ایران رسیده است.

با این همه محصول پسته آمریکا از نظر کیفیت و مرغوبیت و طعم و لطافت در سطح پایین تری از سته ایران است.

درختان پسته درآمریکا طبیعت ثانوی پیدا کرده اند،

چرا که این درختان در ایالت کالیفرنیا به زحمت می توانند برودت 7 تا 10 درجه زیر صفر را در زمستان تحمل کنند در حالی که همین درختان در مبدأ و سرزمین اصلی خود ایران به سهولت به سرمای 18 تا 22 درجه سانتی گراد زیر صفر سازگاری نشان می دهند.

به نظر می رسد که برودت زمستانی هوا (صفر تا 10 درجه زیر صفر) برای فعال شدن سلول های جوانه های درخت پسته در بهار لازم باشد.

بمبوئر کارشناس آمریکایی نوشته است: درختان پسته در ساکاتن ایالت اریزونا به طور متوسط هر پنج سال یک مرتبه محصول می دهد و علت آن هم فراهم نشدن درجه برودت کافی جهت شکستن خوابیدگی جوانه نهفته است.

علاوه بر این درختان پسته در ایران با خشکی و گرمای صفر هوا سازگار شده اند،

به طوری که میزان بارندگی سالانه در تمامی نقاط پسته خیز ایران به مراتب کمتر از ایالت کالیفرنیا یا اریزونا است.

مثلاً در شهر ساکاتن ملدل میزان بارندگی سالانه در یک دوره طولانی 230 میلی متر و در برخی از مناطق پسته خیز کالیفرنیا بیشتر از 300 میلی متر است.

در حالی که در کرمان معمول میزان بارندگی سالانه در یک دوره 23 ساله 140 میلی متر و در ناحیه رفسنجان به مراتب کمتر و در حدود 80 تا 120 میلی متر بوده است.

بدون تردید همین ایستادگی و مقاومت درختان پسته ایران در مقابل درختان پسته در کالیفرنیا، که با صعوبت اقلیمی و شرایط نیمه بیابانی مواجه نیتسند این اقبال را ندارند که میوه های لطیف، هم طراز پسته ایران، به بار آورند.

کارشناسان آمریکایی خود به این واقعیت پی برده اند.

مطالعات و بررسی آنها روی درختان پسته بیشتر در جهت بهبود بخشیدن کیفیت پسته آمریکاست،

اما بعید می نماید که به این زودی ها به نتیجه مطلوبی برسند.

به هر حال با گذشت زمان واقعیاتی مثبت یا منفی، نتایج حاصل از توسعه خارق العاده پسته کاری در ایالت کالیفرنیا را در پیش روی آیندگان قرار خواهند داد.