دسته‌بندی
فرآوری پسته پسته پسته تازه

پسته تازه

پسته تازه به پسته ای گفته می شود که حاوی پوست نرم رویی یا پوست اول است.

پوست نرم رویی، پوست استخوانی (پوست دوم) را در بر می گیرد.

امروزه مصرف پسته تازه به دلیل سالم بودم و

ارزش غذایی بالای آن (که منبع خوبی از پروتئین، چربی و کربوهیدرات می باشد)، اهمیت زیادی دارد.

به این دلیل، صادرات پسته تازه دارای برتری هایی بر صادرات پسته خشک است.

همچنین صادرات پسته تازه از ارزش افزوده بیشتری نسبت به پسته خشک شده برخوردار است.

از طرفی روش های متداول خشک کردن به دلیل سخت شدن سطح محصول و

استفاده از دمای بالا در مدت زمان طولان، باعث کاهش کیفیت محصول نهایی می شود،

این در صورتی است که پسته تازه طعم مطلوب تر و بهتری دارد اما ماندگاری آن پایین است.

چون رطوبت پسته تازه بالا است، شرایط برای رشد و تکثیر قارچ ها، بسیار مساعدتر از پسته خشک است.

پسته تازه

در واقع، پسته تازه یک موجود تازه زنده است که با تنفس خود گرما تولید می کند

که در صورت عدم خروج گرمای به وجود آمده،

درجه حرارت بالا می رود و به دنبال آن آب موجود در پوست تبخیر می شود.

این امر موجب بالا رفتن رطوبت محیط و در نتیجه ایجاد شرایط مناسب برای رشد قارچ ها می شود.

پدیده تابش، عامل دیگری است که

در اثر انباشته شدن پسته ها به روی هم موجب بالا رفتن دمای توده می شود.

به این ترتیب که چون پسته های تازه انبار شده در برابر تابش مستقیم و

یا غیر مستقیم نور خورشید قرار می گیرند،

سطح توده گرم می شود و در اثر اختلاف دما بین لایه های بالایی و داخلی،

حرارت به سطح زیرین منتقل می شود.

با بالا رفتن درجه حرارت، رطوبت پوست سبز تبخیر شده و

به علت عدم خروج هوای اطراف، رطوبت نسبی محیط اطراف بالا رفته و

شرایط برای رشد قارچ ها مانند آسپرزیلوس و تولید سم فراهم می شود.

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهند که آلودگی دانه های پسته با افزایش درجه حرارت و افزایش عمر نگهداری در پوست افزایش می یابد.

نتایج تحقیقات آزمایشگاهی تامپسون (1997) نشان داد که

با افزایش دما از 25 درجه سانتی گراد به 40 درجه سانتی گراد زمانی که افزایش معنی داری در آلودگی پسته ها مشاهده می شود،

از 32 ساعت به 16 ساعت کاهش می یابد.

در مطالعه رستمی و همکاران (2006) نشان داده شده که دمای مرکز توده های پسته در کامیون ها، در محدوده دمایی 28 تا 30 درجه سانتی گراد قرار دارد

که برای رشد قارچ آسپرژیلوس فلاووس (Aspergillus flavus) و تولید آفلاتوکسین مناسب می باشد.

بدیهی است که اگر زمان لازم داده شود،

سرعت تولید سم در این شرایط بسیار زیاد شده و گسترش آلودگی امکان پذیر خواهد شد.

اندازه گیری دمای مرکز توده پسته تخلیه شده در پایانه های فرآوری پسته نشان می دهد که

شرایط گسترش آلودگی در دانه های آلوده به خوبی مهیا می باشد.

بیشتر این پایانه ها فاقد امکانات لازم برای نگهداری محصول تازه در شرایط اضطراری می باشند و

در صورت بروز مشکلات احتمالی مثل قطع آب یا برق، محصول انباشته به سرعت دچار فساد خواهد شد.

دسته‌بندی
پسته

ویژگی های گیاه شناختی پسته


پسته گیاهی نیمه گرمسیری


درخت پسته اهلی


پسته خوراکی

پسته گیاهی نیمه گرمسیری از خانواده Anacardiacae و جنس Pistacia است که در سال 1737 میلادی توسط لینه نام گذاری شده است.

درخت پسته اهلی و از خانواده آمارکاردیاسه (Anacardiacea) و با نام علمی Pistacia Vera می باشد.

نام انگلیسی آن Pistachio می باشد. جنس Pistacia دارای 11 گونه است که همگی آن ها از خود تربانتین یا سقز ترشح می کنند.

این گونه ها عبارتند از:

پسته خوراکی P. vera بنه P.mutica چاتلانقوش، p.mexicano، p.lentiscus، P.integerrima، P.chinesis، palaesting، P.khinjuk، P.atlantica، P.texano، P.terbinthus که در ایران تاکنون سه گونه نخست شناخته شده است

 که از میان آنها تنها میوه درخت پسته معمولی خوراکی مطبوع و آجیلی با مزه و مشهور است. 

درخت پسته گیاهی دو پایه است یعنی گل های نر و ماده جدا از یکدیگر و روی درخت مجزا قرار گرفته است که ارتفاع آن به حدود پنج متر می رسد.

درخت نر میوه نمی دهد و تنها درخت ماده مثمر و محصول پسته ثمره آن است؛

گیاه پسته

درخت ماده نیز در برخی از سال ها میوه نمی دهد و تنها در سال های بارآوری یا بارسالی (سالی که به میوه می نشیند) می توان آن را از درخت نر تشخیص داد.

درخت پسته برگ ریز است، بدین معنا که در پاییز خزان نموده و زمستان را در خواب می گذراند.

دسته‌بندی
رویداد پسته

روز جهانی پسته

روز پسته


پوستر روز جهانی پسته


روز 25 فوریه

جشن پسته

روز 25 فوریه، در دنیا به عنوان روز جهانی پسته نام گذاری شده است.

در این روز در برخی کشورها جشن های مختلفی برگزار می شود.

پوستر روز جهانی پسته

برای مثال در آمریکا و کانادا برای بزرگداشت این گیاه سودمند و مغذی جشن گرفته و برای شناخت هر چه بیشتر آن به دنیا به بهترین و زیباترین تبلیغ در مورد پسته جوایزی داده می شود.


پوستر روز جهانی پسته

البته در ایران هم هنگام برداشت محصول پسته در برخی مناطق جشن گرفته می شود.

دسته‌بندی
پسته

پراکندگی جغرافیایی پسته

مناطق تولید کننده چسته در جهان

پسته بیشتر در کدام قسمت های زمین وجود دارد

درخت پسته معمولی و یا پسته ایرانی پیستاشیا ورا (Pistacia vera) به شکل جنگل های انبوه در شمال شرقی ایران دیده می شود.

در زمان های گذشته هم حد غربی دامنه رویش این گیاه تا نواحی نیشابور و حد شرقی آن تا نواحی بلخ در دو سوی رود جیحون بوده است.

دامنه این درختان تا سرزمین های شمالی رود جیحوم که مرز طبیعی شمال خراسان یعنی تا ماوراء النهر و بخش هایی از خراسان قدیم و جمهوری های تازه استقلال یافته ای چون ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان و قسمتی از کشور افغانستان را تشکیل می دهد.


پراکندگی پسته در جهان

برخی پژوهش گران کشت پسته را در ایران، در زمان پارت ها و در نواحی مستعد پارت (خراسان) که نزدیک ترین منطقه به زادگاه طبیعی آن است، می دانند و گسترش آن را به سایر نواحی ایران، به پس از اسلام نسبت می دهند

و بر این باورندکه قم نخستین و قدیمی ترین ناحیه پسته خیز ایران پس از اسلام است و در سال 340 هجری درختان پسته آنجا مشمول مالیات بوده است.

و بر این باورندکه قم نخستین و قدیمی ترین ناحیه پسته خیز ایران پس از اسلام است و در سال 340 هجری درختان پسته آنجا مشمول مالیات بوده است.

اولین نوشته درباره پسته دامغان، سمنان و قزوین مربوط به قرن هفتم هجری است ولی برخی بر این باورند که سابقه پسته در قزوین به 1600 سال پیش می رسد و از آنجا به دامغان و سمنان برده شده است.

پسته کاری در منطقه کرمان را به قرن 12 هجری نسبت داده اد. کشت پسته در سایر نقاط ایران به 150 تا 200 سال گذشته مربوط می شود.

استان کرمان – رفسنجان

به رغم سابقه طولانی کاشت پسته در ایران، در نیم قرن اخیر توسعه بیش از پیش و فزاینده ای یافته است.

دسته‌بندی
تاریخچه پسته

اظهار نظر متأخران در مورد منشأ درختان پسته

تاریخچه پسته


محل پیدایش پسته

پسته گیاهی است که از دیرباز در نقاط مختلف ایران مورد کشت و پرورش قرار می گرفته است.

جنگل های وحشی و خودروی پسته در ناحیه شمال شرقی ایران و نواحی هم مرز با ترکمنستان و افغانستان پیشینه ای باستانی دارد و تصور می رود که درخت پسته حدود 4ـ3 هزار سال قبل در ایران اهلی شده و مورد کشت و کار قرار گرفته است.

سبزوار و سرخس را از قدیمی ترین مناطق کشت پسته می دانند.

سابقه کشت پسته در دامغان، سمنان و قزوین را به قرن هفتم هجری و در استان کرمان به قرن دوازدهم هجری نسبت می دهند.

تاریخچه پسته

کشت پسته در سایر نقاط ایران سابقه 200 ـ 150 ساله دارد. علیرغم سابقه طولانی کشت پسته ایران، پسته کاری در دهه های اخیر توسعه بیش از پیش فزاینده ای داشته است.

در مورد مبدأ اصلی درختان پسته در منابع اظهار نظرهای متفاوتی شده است.

در این منابع سرزمین های بسیاری به عنوان رویشگاه اصلی اولین درختان پسته معرفی می گردد.

در برخی از این مناع از سرزمین های با اسامی آسیای مرکزی، خاورمیانه و خاور نزدیک به عنوان مبدأ اولیه درختان پسته یاد می شود؛ در حالی که اسامی فوق محدوده جغرافیایی کاملاً دقیقی را مشخص نمی کند.

در بعضی از منابع از یک یا چند سرزمین به عنوان خاستگاه اولیه درختان پسته نام برده شده است که از جمله آن ها ایران، افغانستان، ترکستان، آسیای صغیر، سوریه (شام) و فلسطین می باشند.

پاره ای هم سواحل مدیترانه و مخصوصاً کرانه های فوق در قاره آسیا و در فاصله بین کرانه رود جیحون (در شرق) تا سواحل دریای مدیترانه (در غرب) که مسافتی حدود 6000 کیلومتر داشته و در عرض شمالی 32 تا 40 درجه واقع شده است، را معرفی نموده اند.

محمد ابن جریر طبری (قرن سوم هجری قمری) پیدایش پسته را با استقرار حضرت آدم در کره زمین هم زمان دانسته و نوشته است: «گویند میوه هایی که خداوند هنگام هبوط به آدم داد سی جور بود: ده نوع میوه پوست دار، ده نوع میوه هسته دار و ده نوع میوه بی پوست و بی هسته بوده، میوه های پوست دار  شامل: گردو، بادام و پسته و غیره» می باشد.

درخت پسته

مسعودی، جهانگرد و مورخ مسلمان، نیز در سال 322 ه.ق در مروج الذهب و معادن الجواهر پسته را ره آورد حضرت آدم از بهشت دانسته و نوشته استک «چون آدم از بهشت برون شد مشتی گندم و سی شاخه از درختان بهشت همراه داشت که از آن جمله میوه های پوست دار مانند بادام و فندق و پسته و غیره بود».

در تورات نیز از پسته سخن به میان آمده است.

در باب 43 از سفر پیدایش گفته شده است که «یعقوب هنگام فرستادن فرزندانش به دربار یوسف حاکم، توصیه می کند که از محصولات سرزمین خود به عنوان ارمغان برایش ببرند.

در زمره این پیشکش ها از عسل، کتیرا و پسته نام برده شده است.

درباره محل پیدایش پسته، منابع مختلف نظرهای گوناگون بیان می کنند: یک نویسنده فرانسوی آن را بومی ایران، عربستان و سوریه دانسته است.

دانشنامه بریتانیکا پسته را بومی ایران می داند، دانشنامه آمریکانا پسته را از آسیای غربی می داند.

لاروس آن را به آسیای صغیر نسبت می دهد، در کتاب دانشنامه فارسی خاورمیانه و نواحی مدیترانه و در کتاب المنجد از ترکستان به عنوان زادگاه پسته یاد کرده اند.

کاردوو (دانشمند فرانسوی) می گوید پسته بومی ایران و عربستان و سوریه است.

در دایره المعارف ها نظریات مختلفی در این ارتباط ابراز شده است: در دایره المعارف برینتمیگت پسته بومی ایران، دایره المعارف آمریکانا آسیای غربی، لاروس آسیای صغیر، دایرعه المعارف فارسی خاورمیانه و نواحی مدیترانه و در کتاب المنجد ترکستان به عنوان منشأ درخت پسته معرفی شده است.

دسته‌بندی
پسته

محصول پسته

ارزش بالای پسته در میان ایرانیان

ملکه سبا عاشق پسته خوردن بوده

محصول پسته به لحاظ اهمیتی که اندام های مختلف گونه های متعدد درختان پسته از نظر خوراکی و صنعتی دارد همواره حائز اهمیت فراوانی بوده و انسان از میوه، پوست، هسته، برگ، ساقه و حتی صمغ آن نیز استفاده می برده است.

درخت پسته 1500 ساله اودرج رفسنجان

این محصول از زمان های قدیم در میان ایرانیان از ارزش و اهمیت والایی برخوردار بوده است، به گونه ای که در افسانه های تاریخی در مورد باغ معلق بابل که حدود 700 سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد، به کاشت درخت پسته اشاره شده است.

همچنین بر طبق افسانه دیگری در مورد ملکه سبا آمده است که او عاشق خوردن پسته بوده و همواره طالب این بوده است که صاحب کل پسته برداشت شده در منطقه برای خودش باشد.

با توجه به مستندات تاریخی مبداء درختان پسته محدوده ای در قلمرو ایران بوده است. قدیمی ترین اثری که از پسته در جهان به دست آمده، قطعه چوب نیم سوخته ای است مربوط به عصر حجر که در حدود 1000 سال پیش در اطراف شهرستان فسا (استان فارس) پیدا شده و هم اکنون در موزه پارس نگهداری می شود.

درخت پسته – میوه پسته تازه

کشور ایران در طول سال های گذشته با توجه به تجزیه بخش های وسیع و پهناوری از مناطق پسته خیز باز عمده ترین تولید کننده پسته جهان است و بدون هیچ تردیدی می توان گفت هیچ یک از ملل جهان سابقه و تجارت ایرانیان را در باب امور زراعت و تجارت پسته ندارند.

اولین ارقام پسته در ایران حاصل پرورش و اهلی کردن درختان پسته وحشی بوده است که تعداد ارقام بسیار محدود و شکل ظاهری آن با محصول پسته خودرو شباهت داشته است.

کم کم بر اثر پیوند و جابجایی این ارقام و توجه باغداران از نظر درشتی دانه های پسته تا حدودی تحول ایجاد شده و ارقام جدیدی به وجود آمده است.

طراحی یک سایت مانند این با استفاده از WordPress.com
شروع کنید