مصرف پسته برای کودکان در حال رشد بسیار ارزشمند است.
خواص دارویی مغز پسته
پسته منبعی غنی از آنتی اکسیدان ها است که حاوی
ویتامین A
آهن
اسیدهای چرب و غیراشباع
ویتامین E
پتاسیم
پروتئین
روی
سلنیوم
فسفر
فولات
فیتواسترول
کلسیم
مس
فیبر
میباشد.
پسته دارای ویتامین ب 6
پسته همچنین دارای مقادیر بالایی
ویتامین (B6 (20%
تیامین (15%)
بوده که برای سلامتی سلول های قرمز خون بسیار مفید می باشد.
پسته علاوه بر مقادیر ذکر شده حاوی مقادیر
ویتامین های گروه B از جمله ویتامین B2، B1
فولات
بیوتین
ریبوفلاوین
نیاسین
و اسید پانتوتنیک می باشد.
پروتئین گیاهی، مواد نشاسته ای غنی و مواد معدنی نظیر پتاسیم و منیزیم موجود در پسته بسیاری از نیازهای بدن را تأمین می کند.
مصرف پسته برای کودکان در حال رشد بسیار ارزشمند است.
پسته حاوی مقادیر قابل توجهی از اسید آمینه «آرژینین» است که در ترشح هورمون رشد مؤثر بوده و علاوه بر آن، در غده پانکراس نیز آزاد شدن هورمون انسولین را به همراه دارد.
به همین جهت پسته برای بهبود رشد کودکان و رفع کم خونی از دیرباز مرسوم بوده است.
پسته خام منبع خوبی از ویتامین های A و E است که هر دو از مقابله کنندگان با بیماری های التهابی در بدن هستند.
پسته حاوی ویتامین A و E
پسته همچنین در کاهش کلسترول خون نقش داشته و دارای خواص آنتی اکسیدانی قوی است
که بر این اساس می تواند در کاهش موارد ابتلا به بیماری های قلبی نیز نقش داشته باشد.
علاوه بر این، پسته برای آرامش قلب و آرام کردن اعصاب مفید است و مصرف آن برای باز کردن مجاری کبد توصیه می شود.
پسته مفید برای قلب
پسته معده را تقویت و برای تسکین سرفه هم مفید است.
برای رفع طبیعت گرم پسته،
که باعث ایجاد کهیر یا دانه های قرمز رنگ در پوست می شود،
بهتر است آن را با برگه زردآلو، هلو یا انار ترش مصرف کرد تا گرمی آن، قدری خنثی شود.
پسته
همچنین حاوی اسیدهای چربی ضروری مانند لینولیک اسید است.
روغن پسته، مایعی زرد و زلالی است
که از عصاره مغز پسته به دست آمده و دارای خواص غذایی و درمانی است،
از جمله خواص درمانی پسته می توان به موارد زیر اشاره کرد:
تقویت قلب و حافظه، تقویت معده، درمان اسهال به خصوص از طریق استفاده از پوست سبز پسته، تقویت لثه و درمان جوش های دهان، خوشبویی دهان و درمان ریزش موی سر نیز اشاره نمود.
اندازه: به
تعداد پسته درصد گرم یا در 3/28 گرم (یک اونس) اندازه پسته گفته می شود.
یکنواختی: به
یکنواخت بودن پسته از لحاظ رقم و اندازه گفته می شود.
مواد
خارجی:
به موادی غیر از پسته خوراکی مثل پوست سبز و یا پوست سخت بدون مغز، سنگریزه و غیره
که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده بوده و به روش های مختلف قابل جداسازی باشد، گفته
می شود.
مغز
پسته آزاد:
به مغز پسته ای گفته می شود که از داخل پوست استخوانی خارج شده باشد.
ناخندان: به
پسته ای گفته می شود که پوست سخت آن در جهت درز و برجستگی طولی به طور طبیعی و
مکانیکی شکاف برنداشته باشد.
کم
خندان:
به پسته خندانی گفته می شود که فاصله دو لبه پوست سخت آن کمتر از 2 میلی متر باشد.
خندان: به
پسته ای گفته می شود که در جهت محور طولی پسته شکاف برداشته باشد.
پوکی: به
حالتی گفته می شود که مغز پسته کمتر از 25 درصد وزن پسته را شامل گردد.
نارسی: به حالتی گفته می شود که رشد طبیعی مغز پسته در اثر عوامل مختلف کامل نشده و یا کوچک باقی مانده باشد، در این حالت مغز پسته کمتر از 47 درصد و بیش از 25 درصد وزن پسته را شامل می گردد.
تندی: به
طعم و مزه ناخوشایند ناشی از اکسیداسیون چربی ها در مغز پسته گفته می شود.
طعم
غیرطبیعی:
به بو و مزه غیرطبیعی ناشی از نفوذ آلودگی های محیطی و شیمیایی (نظیر نفت،
نفتالین، سموم و غیره) در مغز پسته گفته می شوند.
طعم
سوختگی:
به طعم غیرطبیعی که ممکن است در اثر شرایط نامطلوب فرآوری (درجه حرارت بالا و زمان
طولانی) ایجاد گردد، گفته می شود.
رنگ پوست پسته: رنگ پوست پسته خام عبارت است از رنگ طبیعی پوست سخت که برحسب رقم و نوع عملیات بعد از برداشت معمولاً از شیری تا کرم تیره متغیر است.
در بعضی از ارقام خطوط دودی رنگی در انتهای پوست استخوانی پسته مشاهده می گردد که طبیعی می باشد.
بدرنگی: به
حالتی گفته می شوند که پوست سخت در 25 درصد سطح کل و یا 50 درصد سطح یک لپه رنگ
طبیعی خود را نداشته باشد (تغییر رنگ به زرد، خاکستری تا سیاه رنگ صورت گرفته
باشد).
بدشکلی: به
حالتی گفته می شود که پسته شکل عادی خود را نداشته باشد و یا در ناحیه غیرشکاف
طولی شکستگی پیدا کرده باشد.
گو: در
اصطلاح به پسته ای گفته می شود که پوست نرم رویی آن جدا نگردیده و یا بیش از 25
درصد سطح کل پوست سخت را در بر گرفته باشد.
آفلاتوکسین:
زهرابه ای (سمی) است که بوسیله تعدادی از گونه های قارچ آسپرژیلوس (مانند فلاووس و
پارازایتیکوس) به وجود می آید.
باقیمانده
سموم:
باقیمانده سموم که پس از عملیات مبارزه شیمیایی با آفات باغی و انباری در محصول
پسته مانده باشد.
نیاز
سرمایی پسته:
همانند سایر درختان خزان کننده، پسته نیز جهت رشد مطلوب در بهار نیاز به یک دوره
سرما در فصل رکود دارد. با توجه به نوع رقم نیاز سرمایی پسته از 400 تا 1400 ساعت
ذکر شده است.